Dat ik de 83 zou halen lag niet voor de hand. In de generatie van onze ouders was dat meer de uitzondering dan de regel. Toch goed om er soms bij stil te staan. Ik hou me voor de rest niet bezig met de dood. Eerder met mijn plannen en ideeën voor de komende week, de komende maand en het komende jaar.
Mijn vrouw vroeg me een tijdje terug wat de gelukkigste tijd van mijn leven was. En mijn antwoord was: ‘Nu!’ Ik ben gelukkig getrouwd, we hebben geweldige kinderen en fantastische kleinkinderen, ik ben gezond, woon op een fijne plek, ik heb interesses… Wat wil je nog meer?
Ik wil wel nog van alles leren en beleven. Zodra het mag ga ik weer samen met mijn vrouw op reis. Op bezoek bij onze kinderen in Engeland en Amerika maar ook een cultuurhistorische reis naar Georgië. Ik heb voor mijn werk bij Time Life veel gereisd en mijn interesse voor andere culturen is hierdoor alleen maar sterker geworden. Toen ik bij de uitgeverij weg ging waren er niet veel boeken meer over. Zij waren zich steeds meer gaan richten op muziek- en videoproducties, wat me minder aansprak. Ik was 62 en kon eindelijk een oude wens waar maken: Zelf boeken uitgeven, en dan met name non-fictie boeken voor kinderen. Het was een fantastische tijd. Gelukkig had ik toen al mijn pensioen dus ik kon me veroorloven minder commercieel te werk te gaan.
Als ik mijn leven over zou doen dan hield ik me vooral met antiquarische boeken bezig, een moeilijk en fascinerend vak. Voor de rest zou ik niets veranderen. Ik heb veel interesse in de historie en het ambacht van oude kunstnijverheid. Ik nam ook regelmatig bijzondere kunstwerken, naturalia of antiquiteiten mee van mijn reizen. Maar ik ben opgehouden met verzamelen want het huis is vol. Nu ben ik bezig een inventaris te maken voor onze kinderen. Bijna alles in ons huis heeft een verhaal, sommige voorwerpen zijn nog van mijn ouders. Het helpt als je de geschiedenis van iets kent om het te kunnen waarderen. Ik zal het allemaal voor onze kinderen opschrijven maar ik wil ze zeker niet opzadelen met onze spullen. Uiteindelijk ben ik er niet meer bij, dus ik heb er vrede mee als alles een nieuw thuis vindt.