‘Mijn man en ik hebben een half jaar geleden besloten om uit elkaar te gaan. Op deze leeftijd (70) een relatie van 45 jaar beëindigen gebeurt niet zo vaak. Het was misschien voor de hand liggend geweest om door te gaan, maar ik begon de laatste jaren steeds meer te denken dat ik zo niet oud wilde worden. Ik weet niet precies wanneer het is begonnen. Rond mijn 60ste was deze stap voor mij nog niet denkbaar.’
‘Er is veel veranderd de afgelopen tien jaar. Ik ben veel meer in mijn kracht gekomen. Ik was al vanaf kinds af aan gewend om me aan te passen. Als iemand mij iets vroeg dan deed ik dat gewoon, zonder te bedenken wat ik zelf wilde. Voordat je het weet zit je vast in allemaal dingen waar je nooit echt zelf voor hebt gekozen. Het was aan de tijd om hier verandering in te brengen. Sinds ik mijn eigen leven leid heb ik zeeën van tijd. Ik hoef ook met niemand meer rekening te houden. Hierdoor voel ik me heel vrij, vrij om te doen waar ik zelf voor kies in plaats van op de automatische piloot maar alles voor anderen te doen. Dat voelt als een enorme bevrijding. Wie had dat gedacht op je 70ste?’
‘De afgelopen maanden woonde ik bij mijn dochter en haar gezin. Heel fijn om hier tijdelijk onderdeel van te zijn, maar binnenkort verhuis ik naar mijn eigen huis hier in de buurt. Het is voor een half jaar. Wat daarna gaat gebeuren weet ik nog niet en dat vind ik prima. Ik vind het fijn om alleen te zijn ook al weet ik dat het soms lastig gaat worden. Ik ben onlangs weer begonnen met een cursus experimenteel schilderen, ik heb zwemmen weer opgepakt en spreek regelmatig af met mijn vriendinnen. Ik kan doen en laten wat ik wil.’
‘Ik ben altijd al nieuwsgierig geweest naar nieuwe dingen en mensen. Ik ben ooit in het onderwijs begonnen en heb daarnaast veel cursussen gevolgd op het gebied van creativiteit. Na een studie aan de sociale academie ben ik als maatschappelijk werker aan de slag gegaan. Ik heb mijn kennis ook in die tijd steeds verrijkt met nieuwe opleidingen zoals gestalt- en hypnotherapie. De laatste vijf jaar voor mijn pensioen had ik een eigen praktijk voor hypnotherapie. De kennis die ik in de loop der jaren heb opgedaan was niet alleen goed voor mijn werk maar ook voor mijn eigen ontwikkeling. Als je anderen wilt helpen moet je ook steeds aan jezelf werken.’
‘Ik geloof dat vreugde in mezelf zit en dat ik dat kan ervaren vanuit mijn hart. Het heeft veel te maken met mijn eigen kijk op de dingen die me overkomen. Ik zit nu in een fase van afscheid nemen, maar het is ook een nieuw begin. Zo is er iemand die 50 jaar geleden belangrijk voor mij was na al die tijd weer in mijn leven gekomen. Dat voelt als een cadeau. Ik ben ook enorm dankbaar dat ik nog alles kan doen wat ik wil zonder fysieke of financiële beperkingen en ik weet dat ik me kan aanpassen als hier verandering in komt. Ik heb geen idee hoe mijn toekomst eruitziet. Natuurlijk plan ik dingen en verheug ik me erop, maar ik ben niet bezig met het schetsen van allerlei toekomstscenario’s. Wie weet wat het leven nog allemaal voor mij in petto heeft.’
Jannet van Dijken, 1949